Sayın Kılıçdaroğlu, 13 yıllık genel başkanlığınızda CHP’ye birçok şey kattınız. Çok koşturdunuz, çok emek verdiniz. Ancak bu çalışmalar oylara belli bir artış getirse de seçim kazanmaya bir türlü yetmedi. Elbette nedenleri var. Ancak bunun analizini yapmanın zamanı değil. 

Cumhurbaşkanlığı adaylığınızda en çok koşturanlardan biri bendim diyebilirim. Sizin cumhurbaşkanlığına Tayyip Erdoğan’dan çok daha fazla yakıştığınıza, ülkeyi çok daha iyi yönetebileceğinize inancım tamdı (hala da öyle). Hatta Meral Akşener’in “Kazanacak aday” formülünü eleştiriyor, kazanacak aday diye bir şey olmaz, “Ülkeyi yönetebilecek aday” a çalışılarak ona seçim kazandırılır diyordum.

***

Ancak gelgelelim yine olmadı. Sağlık olsun. Karınca misali en azından safımızı belli ettik. Akabinde çalışma arkadaşlarınız içinden genç bir ekip, bunca yenilgiden sonra bir şeylerin değişmesi gerektiğine inanarak ayrı bir yola çıktı (Ki siyasette bu gayet doğaldır). Ama bu talebi ne yazık ki bir Cumhurbaşkanı adayı olgunluğuyla karşılayamadınız. 13 yıllık genel başkanlık ve 13 seçim yenilgisi sonunda size düşen, emeği geçenlere teşekkür edip 38. Olağan Kurultay’da adaylara başarılar dilemek olmalıydı. Onun yerine o güne kadar uğradığınız haksızlıkları adeta bahane gibi kullanarak (Sanki daha 3-4 yıllık bir genel başkanmış gibi) devam etme kararı aldınız. Üstelik ne sebeple? “Bir seçim daha geçirip partiyi güvenli limana çekmek” gibi içeriğini çok da anlayamadığımız bir nedenle! Açıklayabilir misiniz güvenli liman neresiydi ya da kimlerdi? Ya da Ekrem İmamoğlu ve Özgür Özel’i mi güvensiz buluyordunuz?
Sayın Kılıçdaroğlu, Ekrem İmamoğlu’na güvenmiyordunuz da neden 2014’de Beylikdüzü belediye başkanı adayı, 2017’de Kadir Topbaş’ın istifası ile yapılan meclis seçiminde İstanbul Belediye Başkan adayı, o da yetmedi 2019 yerel seçimlerinde İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayı yaptınız? Baba oğul ilişkiniz olduğunu ifade ettiniz. Ya da Özgür Özel’e güvenmiyordunuz da 2011’den beri milletvekilliği, 2014 yerel seçimlerinde Manisa Büyükşehir Belediye Başkan adaylığı (Ki seçimi kaybettiği halde) 2015’den beri “Grup başkan vekilliği” gibi  görevleri yıllarca teslim ettiniz? Güvenmediğiniz insanları yıllarca bu görevlere nasıl taşıdınız diye sormak hakkımız olmaz mı? 

***
Son kurultayda bazı pazarlıklar yapıldığı iddialarıyla 13 yıl genel başkanlığını yaptığınız partinize saldırılıyor. Sükut, ikrardandır derler. Sessizliğinizin sebebi bu mu?

Her partinin ilçe kongrelerinde bile yaşanan basit pazarlıklar, bugün CHP sırf iktidarın harami düzenini bu defa ciddi şekilde tehdit ettiği için abartılarak, iftiralarla, yalancı şahitlerle işi hayali yolsuzluklara vardırarak, ulusal ve uluslararası bütün hukuk normları hiçe sayılarak çalışma arkadaşlarınıza zulmetmek  ve iktidarla oy farkını her ay arttıran partinize zarar vermek için kullanılıyor. Kurultayda aday olmayıp partinin önünü açmayı tercih etseydiniz bu kırılmalar olmaz, haksızlıklara da malzeme çıkmazdı diye düşünüyor musunuz? Bütün bu olanlara söyleyecek tek sözünüz yok mu?

***
Acaba Cumhurbaşkanlığı seçim yenilgisinin acısını size montaj video kumpası kuranların yerine, sadece kurultayda sizinle yarışan ekipten mi çıkarmaya çalışıyorsunuz? Anlamak gerçekten güç. Size yakışan “Her partide olan, olağan bir kongre süreci işlemiştir. CHP delegesi satılık değildir, olamaz. Kongremiz tertemiz bir kongredir. Kazanan arkadaşlarım bugünlere benim desteğimle gelmiş, benim verdiğim her görevi yıllarca layıkıyla yerine getirmişlerdir. Bundan sonra da ülkeyi layıkıyla yöneteceklerine inancım tamdır. Bugün iktidar ve onun elindeki yargıyla perişan edilen tüm Başkan ve bürokratlarımızın yanında ve daima arkasındayım” demektir. CHP örgütü bu olgunluğu ve bu birlikteliği sağlamanızı 13 yıllık genel başkanlarından bekliyor. Çünkü bugün değilse ne zaman!

***
NOT: Son yazımda Kürt meselesinde Dem Parti’nin konumu/rolü ile ilgili analizle devam edeceğimi yazmıştım. Ancak gelişmeler öyle hızlı ki, CHP Kurultay davasına değinmenin zamanlama açısından daha doğru olacağını düşündüm. Diğer yazıda söz verdiğim konuya değineceğim.